Το δηλητήριο του διχασμού έχει ποτίσει για τα καλά την κοινωνία μας. Κι αυτό δυστυχώς για όλους μας επιβεβαιώνεται σχεδόν καθημερινά, σ’ έναν τόπο που βιώνει λόγο και των επιλογών του λαού του, μία κρίση που ξεφεύγει από τα όρια της οικονομίας, μία κρίση αρχών και αξιών, όπως ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί και να υπηρετήσει αυτούς τους όρους στην καθημερινότητά του.

Η ιστορία και τα παραδείγματά της πολλά, κανείς ωστόσο δεν φαίνεται να τα λαμβάνει υπόψιν του σοβαρά. Ο αλληλοσπαραγμός για μείζονα ή ελάσσονα ζητήματα κάθε φορά, οι αντιλήψεις που πηγάζουν από τις περιόδους των εμφυλίων πολέμων αιώνες τώρα και διατηρούνται με κάθε τρόπο και μέσο από τους εκφραστές τους στα αξιώματα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, έχουν ενσωματωθεί στην… κουλτούρα και το dna ανθρώπων που αναζητούν άλλοθι για τα δικά τους… αμαρτήματα και τις δικές τους ψευδαισθήσεις.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, όσο εγωιστικό κι αν αυτό φανεί, ότι σε τούτο τον τόπο ποτέ και για κανέναν λόγο οι επονομαζόμενες «μεγάλες δυνάμεις», οι… ισχυροί του πλανήτη, δεν ήθελαν τον λαό ενωμένο. Διότι πως θα εξυπηρετούσαν τα δικά τους συμφέροντα, κερδίζοντας… επιρροή σε μία περιοχή – που εκτός των άλλων – η γεωστρατηγική της θέση είναι αναμφισβήτητα μεγάλη;

Τα όσα τα τελευταία μνημονιακά έτη έχουν διαδραματιστεί, αλλά κι όλα εκείνα που μας οδήγησαν μεταπολιτευτικά στα σημερινά αδιέξοδα, οφείλουμε ως λαός και ως κοινωνία να τα αντιμετωπίσουμε όπως τους αρμόζουν, κι όχι όπως μας… επιτάσσουν οι ανάγκες ή τα έκτακτα κάθε φορά γεγονότα. Κι ο μόνος τρόπος να αποβάλουμε το δηλητήριο του διχασμού, καταφέρνοντας για αρχή να επιβιώσουμε, είναι να πάψουμε να αναζητούμε εξιλαστήρια θύματα, άλλοθι ή δικαιολογίες για τις… αδυναμίες και τις επιλογές μας. Για όλα εκείνα που κατάφεραν να μας πείσουν, προπαγανδίζοντας το παραμύθι που κάθε φορά εξυπηρετούσε τους σκοπούς τους, όταν εμείς αναζητούσαμε το… δράκο.

Ας «μεταλάβουμε» την αλήθεια αντιμετωπίζοντας ως κοινωνία με ρεαλισμό την κατάσταση και με φάρμακο την ενότητα ας προχωρήσουμε μπροστά, όχι για εμάς, αλλά για εκείνες τις γενιές που έρχονται και είναι κρίμα να πληρώσουν τα δικά μας λάθη.

Του Κώστα Β. Τσερεντζούλια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

18 − 1 =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.