Μία πόλη εκτός από ελκυστική για επισκέπτες οφείλει πρώτα απ’ όλα να είναι… βιώσιμη και λειτουργική για τους κατοίκους της. Διότι καλές οι σκέψεις και οι πρωτοβουλίες για αναπλάσεις περιοχών και αναβάθμιση της “ποιότητας ζωής” αλλά για ποιους;

Το ζήτημα της λειτουργικότητας για την καθημερινή ζωή των κατοίκων μιας περιοχής αποτελεί τον βασικό παράγοντα, το στοιχείο εκείνο που θα έπρεπε να πρωταγωνιστεί και να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την σύνταξη διαφόρων μελετών και την αποτύπωση σχεδιασμών που έχουν αναφορά στον αστικό ιστό.

Κι επειδή μόνιμα οι πολιτικοί με την ευρεία έννοια του όρου είναι εκείνοι που… παραγγέλνουν, καλό θα είναι να μην ρίχνουμε τις ευθύνες στον εκάστοτε μελετητή, ο οποίος στην τελική εστιάζει στο έργο που του έχει ανατεθεί επιχειρώντας να αποδώσει το καλύτερο. Βέβαια το καλύτερο γι’ αυτόν ίσως αποτελεί το χείριστο για την ζωή ανθρώπων που δραστηριοποιούνται ή κατοικούν σε μία περιοχή, την στιγμή μάλιστα όπου οι συνθήκες δεν είναι “εργαστηριακές” με αποτέλεσμα να είναι εκείνοι που στο τέλος θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τα… οράματα ανθρώπων που σχεδιάζουν, όχι για εμάς αλλά για εκείνους που επιθυμούν να… προσελκύσουν.

Τι σημασία έχουν όμως όλα αυτά, όταν στη χώρα μας η κατάληψη μίας θέσης – καρέκλας καθιστά και το άτομο που την καταλαμβάνει ως ειδικό επί παντός επιστητού;

Με σχεδιασμούς στη λογική του ότι μας κάτσει, με αποσπασματικά μέτρα και παρεμβάσεις όπου μας… εξυπηρετεί και με απουσία υποδομών ικανών να στηρίξουν τα όποια οράματα έχουν οι έχοντες και “το μαχαίρι και το πεπόνι”, λίγα είναι αυτά που μας έμειναν να περιμένουμε. Διότι έτσι έμαθαν και έτσι θα συνεχίσουν πιθανότατα και οι επόμενοι. Άλλωστε πολλές φορές η συνολική αντιμετώπιση προβλημάτων σε μία πόλη, συγκρούεται και με συμφέροντα ψηφοφόρων, άρα… αποφεύγεται.

Του Κώστα Β. Τσερεντζούλια

 

Y.Γ.: Σε επόμενο στάδιο θα πρέπει φυσικά να δούμε και το θέμα της ποιότητας των έργων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ