Από τον καναπέ κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον… κακό του εαυτό

Λίγο οι εορτές, λίγο τα χιόνια, λίγο το γεγονός ότι ξεχνάμε εύκολα ως λαός, ο πρώτος μήνας του έτους βαδίζει ολοταχώς για να ολοκληρωθεί, δίχως πολλά να έχουν γίνει. Το 2017 το οποίο μπήκε με… ανατιμήσεις, φόρους και νέα δεδομένα στα οικονομικά δείχνει τα… δόντια του και στην πραγματική οικονομία, καθώς το ασφυκτικό πρέσινγκ που δέχθηκαν οι πολίτες στα τέλη του προηγούμενου έτους σε συνδυασμό με τα όσα έχουν προϋπολογιστεί για το τρέχον, μόνο πονοκέφαλο και προβληματισμό προκαλούν.

Με τους ελεύθερους επαγγελματίες να βρίσκονται στο «μάτι του κυκλώνα» και την αγορά να εξακολουθεί να συντηρείται από τις… σάρκες της, το μέλλον φαντάζει εξαιρετικά αβέβαιο. Όταν μάλιστα η Κυβέρνηση δεν έχει ολοκληρώσει την αξιολόγηση, κάτι που σημαίνει ότι κανείς δεν γνωρίζει τι άλλο μας περιμένει, συν του ότι καταγράφονται σοβαρότατες πλέον καθυστερήσεις στην υλοποίηση – όχι στα λόγια αλλά στην πράξη – όλων εκείνων των προγραμμάτων που θα συνέβαλαν στην επανεκκίνηση της οικονομίας, τότε είναι που η απογοήτευση γίνεται συναίσθημα κυρίαρχο.

Αναμφισβήτητα, όσο αισιόδοξος κι αν είναι κάποιος, η σύγκρουση που μαίνεται μεταξύ της πολιτικής και οικονομίας έχει ηττημένο. Κι αυτός είναι ο λαός που καλείται σε συνθήκες δύσκολες να κρατηθεί όρθιος. Είναι η κοινωνία εκείνη που την υποχρεώνουν να κάνει οικονομία ακόμα και στα βασικά και αυτονόητα για τα παιδιά με αναπηρία, διότι οι προϋπολογισμοί και οι δαπάνες δεν… βγαίνουν. Είναι η σκληρή πραγματικότητα που καθένας την βιώνει καθημερινά με τον δικό του τρόπο, μία πραγματικότητα και ταυτόχρονα ένα αδιέξοδο ανάμεσα σε δεκάδες μνημονιακά κι άλλα μέτρα.

Ποια είναι όμως η λύση; Τι πρέπει να κάνει ο πολίτης εκείνος που έχει απηυδήσει από εκείνα που συμβαίνουν γύρω του; Κι εδώ είναι τα δύσκολα. Με την… ελπίδα να έχει μεταναστεύσει και την εμπιστοσύνη να έχει πληγεί, ένα είναι βέβαιο, ότι από τον καναπέ κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον… κακό του εαυτό, παραδομένος στα χέρια εκείνων που εμπιστεύτηκε και τον πρόδωσαν. Γι’ αυτό ας αναζητήσει την… λύση ή ας γίνει μέρος της.

Του Κώστα Β. Τσερεντζούλια