«Δακόπληκτοι» και… μόνοι οι ελαιοπαραγωγοί

Το νούμερο ένα θέμα στη Μεσσηνία κι όχι μόνο την περίοδο αυτή, είναι το σοβαρό πλήγμα που έχει δεχθεί η ελαιοκαλλιέργεια από το δάκο. Η ζημιά – που σύντομα θα γίνει αντιληπτή στην πραγματική οικονομία – είναι μεγάλη, όχι όμως όπως όλα δείχνουν ικανή να κινητοποιήσει αυτοδιοικητικούς κι άλλους φορείς,  πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Την στιγμή που η ανησυχία είναι έκδηλη, οι αιρετοί πρώτου και δεύτερου βαθμού, παρακολουθούν μεν το θέμα – κυρίως σε προσωπικό επίπεδο – αδυνατούν ωστόσο να λάβουν πρωτοβουλίες. Διότι δεν αρκεί η… συμπάθεια και τα λόγια στήριξης, χρειάζεται να αναζητήσουν τρόπους και λύσεις ανακούφισης των πληγέντων ελαιοπαραγωγών. Είναι δε ενδεικτικό ότι πλην ελαχίστων ακόμα και σήμερα, που η απόγνωση των παραγωγών έχει ακουστεί μέχρι τις πόρτες των γραφείων τους, δεν έχουν καταφέρει να αξιολογήσουν σωστά το ζήτημα, κάτι πάντως που δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη.

Αλήθεια όμως, με αφορμή το σοβαρό αυτό ζήτημα της έντονης δακοπροσβολής και των συνεπειών στην παραγωγή ελαιολάδου. Πως οι αιρετοί και άλλοι παράγοντες του τόπου αντιλαμβάνονται την στήριξη στον πρωτογενή τομέα; Με δεδομένο το πόσο εύκολα χαρακτηρίζουν την αγροτική δραστηριότητα ως βασικό πυλώνα ανάπτυξης, τι ακριβώς έχουν να επιδείξουν ως… έργο τώρα που το πρόβλημα «έσκασε»; Και κάτι ακόμα. Σε πολιτικό επίπεδο δεν πρέπει να αναληφθούν ευθύνες εφόσον υπάρχουν και να δοθούν απαντήσεις ξεκάθαρες που να διασφαλίζουν ότι δεν θα επαναληφθούν τα ίδια και την επόμενη ελαιοκομική περίοδο;

Το εύκολο για όλους είναι οι ευθύνες να αποδοθούν  στα καιρικά φαινόμενα. Το δύσκολο όπως πάντα είναι οι κατέχοντες τις καρέκλες σε κάθε επίπεδο και μορφή εξουσίας να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους. Διότι θα είναι οι ίδιοι που θα… αναζητούν την ανάπτυξη, όταν από ανικανότητα (;) συμβάλλουν στο να την ψάχνουμε με το κιάλι.

Του Κώστα Β. Τσερεντζούλια

 

Υ.Γ.1: Οι αριθμοί που αφορούν στις απώλειες μόνο από την φετινή ελαιοπαραγωγή, σε μία περίοδο γενικευμένης ύφεσης στην πραγματική οικονομία, είναι εντυπωσιακά μεγάλοι για να μπορέσουν να καλυφτούν ακόμα κι αν ληφθούν μέτρα. Δυστυχώς για όλους οι απώλειες αυτές (εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σύμφωνα με την Ένωση Μεσσηνίας κι άλλους Αγροτικούς Συλλόγους του νομού) θα γίνουν αισθητές περισσότερο γρήγορα απ’ όσο θα χρειαστεί για να αντιληφθούν το πρόβλημα οι άρχοντες του τόπου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *